Planety układu słonecznego

Merkury

mały,skalisty i pozbawiony atmosfery, targany przez ekstermalne różnice temperatur

Strona główna

1.Merkury 2.Wenus 4.Mars 6.Saturn

Bliskie położenie Słońca bardzo utrudnia badania Merkurego. Można go obserwować nie dłużej niż przez dwie godziny o zmierzchu (po zachodzie Słońca) lub brzasku (przed jego wschodem). Większość tego, co wiemy o Merkurym zawdzięczamy badaniom wykonanym przez sondę kosmiczną "Mariner 10", która w latach 1974-1975 trzykrotnie okrażyła planetę. Dwie osobliwości orbity Merkurego odróżniają go od innych planet. Po pierwsze: płaszczyzna jego ekliptyki jest bardziej nachylona niż większości pozostałych. Po drugie: planeta krąży po bardzo elipytcznym torze. Kiedy Merkury znajduje się w perihelium (punkt orbity położony najbliżej Słońca), to jego odległość od Słońca wynosi mniej niż 2/3 odległości od naszej gwiazdy w chwili znajdowania się planety w aphelium (miejscu najodleglejszym od Słońca). Merkury krąży tak blisko Słońca, że otrzymuje sześciokrotnie więcej promieniowania słonecznego niż Ziemia. Łatwo sobie wyobrazić, że temperatura na oświetlonej powierzchni planety musi być bardzo wysoka. Powierzchnię Merkurego wydają się pokrywać kratery podobne do tych obserwowanych na Księżcu. Powstały od uderzeń meteorytów rozmaitej wielkosci, od których roiło się w Układzie Słonecznym, kiedy powstawały planety, czyli 5 miliardów lat temu. Kratery na Merkurym, podobnie jak te na Księżycu, od ich powstania pozostają w stanie nie zmienionym. Na planecie nie występuje bowiem zjawisko erozji, gdyż nie posiada ona atmosfery.

Średnia odległość od Słońca: 58 mln km (0,39 odległości Ziemi od Słońca)
Długość roku: 0,24 roku ziemskiego
Długość dnia: 59 dni ziemskich
Średnica: 4878 km (0,38 średnicy Ziemi)
Siła ciążenia: 0,37 wartości ziemskiej
Księżce: Brak